Η εργοθεραπεία είναι η επιστήμη που απώτερο σκοπό της έχει την βελτίωση της λειτουργικότητας και την προώθηση της ανάπτυξης των παιδιών, μέσα από την χρησιμοποίηση του παιχνιδιού και των σκόπιμων δραστηριοτήτων (ΑΟΤΑ, 1976). Παράλληλα η ενίσχυση των επιπέδων ανεξαρτητοποίησης και προσαρμογής του παιδιού στο περιβάλλον ( σχολείο, παιχνίδι, κτλ)  εφαρμόζοντας  λειτουργικές πολυσθητηριακές δραστηριότητες

Οι τομείς στους οποίους παρεμβαίνει ο εργοθεραπευτής μετά από την αξιολόγηση είναι

  • Αδρή και Λεπτή κινητικότητα
  • Ισορροπία και συντονισμός κινήσεων
  • Συμπεριφορά
  • Δεξιότητες Αυτό-φροντίδας
  • Σίτιση
  • Παραγωγικές δεξιότητες
  • Συγκέντρωση και προσοχή
  • Προγραφικές και προαναγνωστικές δεξιότητες
  • Οργανωτικές Δεξιότητες
  • Δεξιότητες παιχνιδιού
  • Κοινωνικές Δεξιότητες

 

Τα σημάδια που θα σας οδηγήσουν στον εργοθεραπευτή
Σύμφωνα με τον Αμερικανικό Σύλλογο Εργοθεραπευτών, πρέπει να αναζητήσετε εργοθεραπευτική αξιολόγηση αν το παιδί σας παρουσιάζει τρεις ή περισσότερες από τις παρακάτω δυσκολίες: 
 
● Δεν παίζει με τα παιχνίδια της ηλικίας του. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να σημαίνει ότι το παιδί δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτά (επειδή π.χ. αντιμετωπίζει κάποιο ψυχολογικό πρόβλημα) ή ότι δεν τα καταφέρνει (επειδή π.χ. είναι λίγο πιο πίσω αναπτυξιακά σε σχέση με την ηλικία του).
● Δυσκολεύεται να αυτοεξυπηρετηθεί. Δεν έχει δηλαδή, ανάλογα με την ηλικία του, τις κατάλληλες δεξιότητες ώστε να φάει μόνο του, να βάλει τα ρούχα ή τα παπούτσια του, να πάει στην τουαλέτα κλπ.
● Μοιάζει αδύναμο, έχει δηλαδή ελαττωμένο μυϊκό τόνο. Πρόκειται για ένα παιδί που φαίνεται να μην έχει αντοχή, που είναι χαλαρό-πλαδαρό.
● Πέφτει εύκολα κάτω.
● «Τρακάρει» πάνω σε άλλους ή σε έπιπλα.
● Χτυπάει εύκολα, επειδή δυσκολεύεται να εκτιμήσει τη θέση του σώματός του στο χώρο.
● Σπάει συχνά τα παιχνίδια του.
● Δεν του αρέσει να πηδάει, να κάνει κούνια.
● Δυσκολεύεται να ζωγραφίσει μέσα σε πλαίσιο, να κάνει παζλ ή να κόψει με το ψαλίδι στο νηπιαγωγείο.
Παρουσιάζει καθυστέρηση στην ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας του.
● Η ομιλία του είναι δυσνόητη και χωρίς σωστή άρθρωση.
● Είναι υπερκινητικό και δεν μπορεί να ησυχάσει.
● Δεν του αρέσουν οι αγκαλιές, το μπάνιο, το κόψιμο των νυχιών ή το κούρεμα των μαλλιών, ίσως επειδή δεν του αρέσει να το αγγίζουν.
● Είναι πολύ ευαίσθητο σε οσμές, γεύσεις, θορύβους ή αγγίγματα.
● Αποφεύγει την παιδική χαρά.
● Έχει δυσκολίες στον ύπνο.
● Λερώνεται υπερβολικά, επειδή π.χ. δυσκολεύεται να χρησιμοποιήσει το πιρούνι για να φάει, ή δεν τρώει κάποιες βασικές τροφές.
● Δεν μπορεί να συγκεντρωθεί ή συγκεντρώνεται υπερβολικά σε μία δραστηριότητα, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να μεταβεί σε άλλη.
● Χρειάζεται περισσότερη εξάσκηση από άλλα παιδιά για να μάθει καινούργια πράγματα.
● Αντιστρέφει γράμματα και αριθμούς, δεν αφήνει διαστήματα μεταξύ των γραμμάτων και των λέξεων που γράφει, συνήθως στην Α΄ δημοτικού.
● Ο γραφικός του χαρακτήρας είναι πολύ κακός.
● Κουράζεται εύκολα με τις σχολικές του εργασίες.
● Δυσκολεύεται να ακολουθήσει προφορικές οδηγίες.
● Έχει μειωμένη αυτοπεποίθηση.
● Δεν έχει φίλους της ίδιας ηλικίας και προτιμά να παίζει με μικρότερα ή με μεγαλύτερα παιδιά.